niedziela, 10 grudnia 2017

Roman Polański-reżyser wybitny

Roman Polański, urodził się 1933 roku. Jest najbardziej znanym, polskim reżyserem na świecie, a także scenarzystą, producentem. Wystąpił także w kilku filmach jako aktor. Za obraz ,,Pianista” (historia Władysława Szpilmana) z 2002 roku otrzymał Oscara. W roli głównej wystąpił Adrien Brody. Liczne retrospekcje i własne doświadczenia Polańskiego z czasów okupacji wojennej sprawiły, że film nie mógł przejść bez echa. Inne jego filmy także były wielokrotnie nagradzane. Trzykrotnie żonaty: z Barbarą Kwiatkowską- Lass, Sharon Tate oraz Emmanuelle Seigner. Nawet incydent z młodości, w tym gwałt na nieletniej nie przyćmił jego sławy. Poza tym po 40 latach batalii sądowej, ofiara przyznała, że sędziowie robili swoje kariery na sprawie Polański vs. gwałt. W swojej autobiografii przyznał, że ,,między fantazją, a rzeczywistością linia była zamazana. (...) Tworzenie filmów jest jak zrobienie zdjęcia rentgenowskiego duszy reżysera”
źródło: www.indiewire.com/ Roman Polański podczas kręcenia swoich filmów 

Smutne, a zaraz twórcze dzieciństwo

W dzieciństwie, zaledwie w wieku 3 lat, zamieszkuje w Krakowie. Przeżył piekło wojny i życie w getcie. Stracił najbliższych. Po latach, gdy o tym opowiadał w wywiadach, nie krył wzruszenia. Matka zginęła w Auschwitz, jego przyrodnia siostra przeżyła Oświęcim, po czym zamieszkała w Paryżu i nigdy nie wróciła do Polski. Mały Polański uczył się czytać z napisów filmowych, od zawsze uwielbiał kino. W szkole nie był może prymusem, ale radził sobie, tak jak potrafił. Recytowanie wierszy sprawiało mu radość. W wieku 13 lat dostał się do radia, aby grać swoje pierwsze role, bo uznał, że inne dzieci wypadają nienaturalnie. Postanowił dać pokaz swoich umiejętności. Wystąpił także w przedstawieniu teatralnym “Syn pułku”. Nie przyjęto go jednak do szkoły teatralnej za twarz i za posturę.

źródło: www.cdn.ug.edu.pl/ Roman Polański jako aktor w filmie ,,Zaczarowany rower "

Los potrafi się odmienić, początek kariery jako aktora, ale przede wszystkim reżysera

W 1953 roku, Antoni Bohodziewicz daję mu rolę w filmie ,,Trzy opowieści”. Następnie Andrzej Wajda proponując rolę w ,,Pokoleniu”z 1959 roku,  gdzie zagrał wraz z Tadeuszem Łomnickim, zmienia jego życie o 360 stopni. Wystąpił też w ,,Kanale” Wajdy. W 1955 roku, rola u Silika Sternfelda, w ,,Zaczarowanym rowerze”. Rok wcześniej rozpoczął studia w Łódzkiej Filmówce, gdzie poznał także swoją pierwszą żonę-Barbarę Kwiatowską. ,,Gdy spadają anioły” z 1959 roku, to praca dyplomowa Romana Polańskiego, gra tu jego żona (staruszka w młodości) i on sam, jako aktor, wciela się w postać staruszki, która wspomina swoje życie. Z 1957 roku, pochodzi etiuda filmowa jego autorstwa ,,Uśmiech zębiczny”. Opowiada o rywalizacji damsko-męskiej oraz film ,,Morderstwo”. W obrazie krótkometrażowym, w którym jest reżyserem, z 1961 roku ,,Gruby i chudy”zagrał oczywiście chudego.

źródło: www.vice.com/ Roman Polański na planie swojego filmu
Ścięcie z cenzurą i ówczesną władzą

W 1960 roku Polański wyjeżdża do Francji, ponieważ nie miał zgody polskich władz na niektóre motywy w filmach lub całe obrazy filmowe. Dramat psychologiczny, z 1962 roku ,,Nóż w wodzie” stworzył wraz z Jerzym Skolimowskim. Opowiada o małżeństwie, które zabiera na pokład jachtu młodego chłopaka. Mężczyźni rywalizują o kobietę. Toczy się także walka pokoleń. Starszy jest bogaty, młody-biedny. Występują m.in. Jolanta Umecka i Leon Niemczyk. Zdecydowanie odważny film, jak na tamte czasy, zwłaszcza w Polsce.
źródło: www.interia.film.pl/ Kadr z planu filmowego ,, Nóż w wodzie"
W ,,Ssakach”, z 1962 roku, reżyser wykorzystuje własne przeżycia z czasów wojny. W dokumencie ,,Tratwa kultury” reżyser wspomina, jak Gomułka oskarżał go o czarnowidztwo. Cenzura uważała także, że wzoruje się na francuskiej Nowej Fali. Po premierze ,,Noża w wodzie” wyjeżdża znów do Francji, a film otrzymuje w międzyczasie nominację do Oscara. Psychoanaliza w kinie była wtedy bardzo modna i to na całym świecie.

Londyn upomina się o Polańskiego

Wytwórnia Filmów z Londynu pomaga mu w karierze reżyserskiej. Realizacja ,,Wstrętu” z 1965 roku  nie napawa go przynajmniej optymizmem. Podejmuje się jednak zadania i wychodzi mu to świetnie. Film spodobał się krytykom. Rolę główną otrzymała Catherine Deneuve, początkująca francuska aktorka. Jej sława szybko rozbłysła. Więcej o aktorce tu. Polański był zaskoczony profesjonalizmem i talentem pięknej aktorki. Film jest porównywany do ,,Psychozy” Alfreda Hitchocka, więcej tu.
źródło: www.nbcnews.com/ Catherine Deneuvve na planie filmowym ,,Wstręt"
źródło: www.WhatCulture.com/ Kadr z filmu ,,Wstręt"

Ciekawe historie, portrety psychologiczne postaci i ich dialogi także odnajdziemy w ,,Matni” z 1966 roku i ,,Rzezi” z 2001 roku z Kate Winslet, gdzie dwie pary z Nowego Yorku rywalizują ze sobą i kłócą o swoje dzieci. “Matnia” opowiada o odludnej wyspie i dwóch parach oraz ich starciu. Reżyser był dumny z efektu.
źródło: www. FDB.pl/ Kadr z planu filmowego ,,Rzeź", Kate Winslet i Roman Polański

Z Anglii do Hollywood

Tworzy tu parodię ,,Nieustraszonych pogromców wampirów” z 1967 roku, gra tu razem z Sharon Tate. Zakochuję się ze wzajemnością w amerykańskiej aktorce.
źródło: www. Culture.pl/ Kadr z filmu ,, Nieustraszeni pogromcy wampirów"
Potem powstaje ,,Dziecko Rosemary” z 1968 roku, czyli historii o młodej kobiecie, która ma urodzić syna diabła. Główna bohaterka popada w obłęd, przez sąsiadki i męża. Gra tu bardzo przekonująco młoda i eteryczna Mia Farrow, film został nagrodzony Złotym Globem dla reżysera.
źródło: www.indiewire.com/ Kadr z planu filmowego ,, Dziecko Rosemary"

Powstaje także kryminał ,,Chinatown” 1974 roku, opowiada historię detektywa (Jack Nicolson)  na tropie zagadki. Obraz zdobył  Oscara za scenariusz, a Złoty Glob powędrował do reżysera. Te dwa ostatnie arcydzieła, docenione przez publiczność oraz krytyków. Najbardziej rozpoznawalne filmy Polańskiego na s



Osobista tragedia

W 1969 roku, banda Mansona, złożona z okrutnych zbrodniarzy, zamordowała jego żonę Sharon Tate, która była wówczas w ostatnim miesiącu ciąży, oraz kilkoro przyjaciół, m.in. Wojciecha Frykowskiego, pierwszego męża Agnieszki Osieckiej. Wstrząsająca tragedia, o której świat usłyszał z mediów. Ameryka pogrążyła się w rozpaczy i strachu, gdyż nawet bogaty człowiek nie mógł czuć się bezpiecznie we własnym domu. Proces morderców był na bieżąco relacjonowany. Polański był zrozpaczony. Podobnie jak rodzina Tate, która dopilnowała, aby mordercy nigdy nie wyszli z więzienia. Większość z nich już umarła w celi. Umordowany bólem, żalem, cierpieniem po stracie Anioła, jak zwykł nazywać żonę, nakręcił ,,Tragedię Makbeta” w 1971 roku.( przyp.red. więcej o żonie Polańskiego, w następnym artykule)
źródło: www.nbcnews.com / Zdjęcie Pary Młodej, Sharon Tate i Roman Polański
USA oskarża Polańskiego o gwałt na nieletniej


W 1977 roku osaczony reżyser po serii przesłuchań i rozpraw sądowych ucieka z Ameryki. Nigdy już tam nie powróci. We Francji kręci film: ,,Tess”z 1977 roku, w którym młoda dziewczyna (Natassja Kinski) zostaje zgwałcona przez bogatego krewnego. W tym melodramacie, historia nie ma dobrego zakończenia, bo dziewczyna popełnia samobójstwo. BAFTA i Oscar za Najlepsze zdjęcia. Film był dedykowany Sharon Tate, która namawiała go to zekranizowania powieści, która zrobiła na niej wrażenie.
źródło: www.mountainx.com/ Kadr z filmu ,,Tess" 
żródło: www.decider.com/ Kadr z planu filmowego ,,Tess" 
Nadal kręci doskonałe obrazy filmowe. W 2009 roku, reżyser ukrywa się w domu w Gstaad, otaczają go fotoreporterzy, a także 24-godzinny dozór policji. Odpowiedział filmem ,,Autor Widmo”, otrzymał Cezara.

Lata 80-90-te, nowe filmy i trzecia żona

Pod koniec lat 80-tych wydaje swoją biografię: ,,Roman by Polański", w której napisał m.in. o stracie Sharon Tate.
Polański obsadzając swoją żonę w kilku filmach, wiedział, co robi. Młoda Emmanuelle Seigner świetnie odnajdywała się w rolach kobiet pięknych, a zarazem mrocznych np. we ,,Franticu” z 1982 roku.
źródło: www.pinterest.com/ Kadr z filmu ,,Frantic"
W ,,Gorzkich godach” (,,Bitter moon”) z 1992 roku, wciela się w postać femme fatale i nie brakuje jej odwagi w wyuzdanych scenach erotycznych. Jest piękna i zarazem okrutna, wygląda na niewinną osobę, a jest skłonna do perwersji. Historia dwóch małżeństw, destrukcyjnej i uzależniającej miłości.
źródło: www.pinterest.com/ Kadr z filmu ,,Gorzkie gody"
Natomiast w ,,Wenus w futrze” z 2003 roku, gra kobietę, która ze wszelkich sił i wszystkimi sposobami chce zdobyć rolę u wybitnego reżysera. I kłóci się z nim na tematy nie tylko artystyczne. Podobnie jak Emmanuelle w prawdziwym życiu z Romanem Polańskim. (przyp.red więcej o Emmanuelle Seigner w następnym artykule)
źródło: www.indiewire.com/ Kadr z planu filmowego ,,Wenus w futrze" 
W 2012 r. w ,,Roman Polański. A Film Memoir”, w którym opowiada o swoim burzliwym życiu, wojnie, okupacji, stracie najbliższych osób, o swojej karierze.
źródło; www. telegraph.co.uk/ Sława Polańskiego trwa 

W 2017 roku, dramat biograficzno-psychologiczny ,, Sprawa Dreyfeusa" ( na podstawie powieści Roberta Harrisa) pokazany na festiwalu W Cannes. Historia człowieka, który został skazany za zdradę stanu, tylko że nigdy nie był jej winny.

Na zdjęciu poniżej Eva Green (znana między innymi z ,,Casino Royale") , która wraz z Emmanuelle wystąpiła w ,, Prawdziwej historii" z 2017 roku (film pokazany w Cannes, poza konkursem). Polański jest współautorem scenariusza do obrazu, który przedstawia toksyczną relację dwóch kobiet, która zaczyna się od chęci niesienia pomocy. Jedna jest pisarką, a drugą tzw. ghostwriterem, czyli osobą, która pisze dla kogoś, nigdy nie wyjawiając swej tożsamości. Polański pokazuje, że sztuka jest ponad wszystko. Pisarz nie poprzez cierpienia jest wielki, a poprzez umiejętność oczyszczania się z urazów, lęków. Zadaje pytanie, jak i większość krytyków literackich, czy pisarz musi w życiu dużo przejść, aby zostać prawdziwym artystą.
źródło: www.newsksy.com/ Eva Green, Emmanuelle Seigner i Roman Polańsk



niedziela, 3 grudnia 2017

Najpiękniejsza piosenka o miłości

Serge Gainsbourg (właściwie  Lucien Ginsborg) to francuski wokalista, autor tekstów, scenarzysta, reżyser, producent, skandalista, bohater frywolnej Francji. Pochodził z rodziny rosyjskich Żydów, którzy wyemigrowali do Paryża w poszukiwaniu lepszej przyszłości. Po swoim ojcu odziedziczył zdolności muzyczne i malarskie. Urodził się 2 kwietnia 1928 roku, w Paryżu. Szybko doszedł do wniosku, że z malarstwa się nie utrzyma. Uwielbiał grać na fortepianie. Napisał piosenkę dla 17 letniej wówczas piosenkarki France Gall. Wygrali Eurowizję w 1965 roku. Serge uwielbiał muzykę, papierosy, alkohol, kobiety (w dowolnej kolejności i ilości). Prywatnie bardzo nieśmiały. Na randkach z pięknymi kobietami. Zawsze lekko podpity, by dodawać sobie pewności siebie. Miłość wyznawał w piosenkach. Jego teksty są perswazyjne, nostalgiczne, smutne, intymne, odważne, erotyczne.
źródło: www.pinterest.com/Serge Gainsbourg 
Je t’ aime...moi non plus

Piosenka- legenda (posłuchaj tu) w tłumaczeniu z francuska: ,,Kocham Cię...ja też nie”. Pierwotnie, w 1967 roku, została nagrana wraz z Brigitte Bardot, wielką miłością Gainsbourga. BB zapragnęła od kochanka, najpiękniejszej piosenki o miłości. Serge spełnił jej życzenie. Apartament artysty był przepełniony obrazami i zdjęciami BB, za czasów jej świetności. Ten ukrywany związek dodawał mu pewności siebie. Była jego muzą i kochanką, mimo że podczas tego romansu, była zamężna z Sachsem Gunterem. Więcej o BB...tu. Mąż francuskiej gwiazdy kina, ponoć zakazał rozpowszechniania tego nagrania, na co BB przystała, gdyż obawiała się skandalu. Po dwóch latach, piosenka ma swoją premierę, ale damski wokal należy już do kogoś innego.
źródło: www.lamonde.fr/ Brigitte Bardot i Serge Gainsbourg
źródło:www.pinterest.com/ Brigitte Bardot i Serge Gainsbourg podczas nagrywania teledysku do ,,Bonnie&Clyde"
Nowa miłość

Jako francuski brzydal mawiał z dużą dawką autoironii: ,,Brzydota ma więcej zalet niż piękno”. Zakochuję się z wzajemnością w Jane Birkin, 20 lat młodszej, brytyjskiej aktorce i piosenkarce. Poznali się na planie filmowym obrazu: ,,Slogan” (reż. Pierre Grimblat). Wystąpili razem także w kilku innych filmach. Z nową miłością wydaje album, wraz z najbardziej odważną piosenką tamtego okresu. Płyta była dozwolona od lat 21. Zamieszanie wokół produkcji i ograniczanie jej rozpowszechniania, tylko dodało sławy i jej wykonawcom, i muzyce francuskiej. Burzliwy związek kończy się w 1980 roku.
źródło:www.pinteest.com
Byli małżonkowie, pozostają w dobrych relacjach. Serge piszę teksty na kolejne trzy płyty Jane Birkin. Zaśpiewała po francusku, ale z charakterystycznym angielskim akcentem, na 15-stu albumach. Jane Birkin urodziła się 14 grudnia 1946 roku w Londynie. Od końca lat 60-tych mieszka we Francji.
źródło: www.pinterest
Rok przed nagraniem najbardziej zmysłowej piosenki o miłości: ,,Je t’aime...moi non plus” nie znała nawet francuskiego. Ponoć nawet po rozstaniu, prawie codziennie do siebie dzwonili. Zagrała w ponad osiemdziesięciu filmach.
źródło: www.telgraph.co.uk/ Jane Birkin

Nie wiadomo, co do końca było przyczyną rozstania, jednakże Serge nie był zadowolony, że żona wystąpiła  w jednym filmie z BB, zatytułowanym: ,,Don Juan jest kobietą” z 1973 roku. Gra tu wraz z BB i występuje w rozbieranych scenach. W dodatku reżyserem był Roger Vadim, prywatnie: pierwszy mąż BB. Obie panie odgrywają rolę kochanek, co tylko zaostrzyło konflikt.
www. pinterest.com/ BB i JB

Nałogi mistrza piosenki francuskiej

Serge lubił papierosy, alkohol, narkotyki. Często upijał się na umór. Eksperymentował z różnymi gatunkami muzycznymi np. z jazzem, rock and rollem lub rockiem progresywnym. W 1979 roku, nagrał na Jamajce, Marsyliankę, czyli hymn narodowy Francji, w wersji reggae. Od tej pory wynajął ochronę, która stale towarzyszyła mu na koncertach, na planach filmowych. Cechował go dystans, ironia, wulgarne żarty.
żródło: express.co.uk/ Jane Birkin i Serge Gainsbourg jako Piękna i Bestia



Prywatnie był ojcem czworga dzieci (troje pochodziło z poprzedniego małżeństwa) w tym Charlotty (córki Birkin) urodzonej 21 lipca w 1971 roku, obecnie jednej z najbardziej intrygujących i odważnych aktorek.
źródło: www.pinterest.com/ Jane Birkin, Charlotte i Serge Gainsbourg
W 2009 roku, nagrodzona Złotą Palmą za rolę w ,,Antychryście” a także dwoma Cezarami za wcześniejsze role. Charlotte zaczęła swoją karierę filmową od wcielenia się w rolę filmowej córki Deneuve, w obrazie: ,,Złośnica” z 1985 roku, w reż. Claude’a Millera. w 1986 roku, za tę rolę otrzymała pierwszego Cezara, dla najbardziej obiecującej aktorki.
źródło: www.pinterest.com/ Charlotte Gainsbourg
Niedawno wystąpiła w skandalizującej ,,Nimfomance”. Obraz składający się dwóch części, w reżyserii Larsa von Triera, który także odpowiada za reżyserię ,,Antychrysta”.  Udowadnia, że żadnej roli się nie boi, choć obawiała się tego filmu, ze względu na rozbierane sceny. Prywatnie jest matką trojga dzieci, jej syn także próbuje sił w aktorstwie.
źródło: www.pinterest.com/ Charlotte z synem Benem
Jej gra aktorska jest wyrazista, jak w każdym obrazie w którym się pojawia, np. w dramacie ,,Trzy serca” gdzie wystąpiła u boku Catherine Deneuve, która zagrała po raz kolejny jej matkę oraz Chiarry Mastrioanni, jej filmowej siostry. Wystąpiła przed laty w komedii, w reżyserii swojego męża Ivana Attala: ,,Moja żona jest aktorką”. On sam wcieli się w rolę jej męża. Komedia została bardzo dobrze przyjęta. Jesienią 2017 roku, ukazał się jej trzeci album ,,Rest”. Teledysk do tytułowego nagrania wyprodukowała sama. W pracy nad płytą pomógł sam Paul McCartney, który jest autorem jednego z utworów.
źródło: www.pinterest.com/ Serge Gainsbourg wraz młodą buntowniczką Charlotte
Serge Gainsbourg komponował muzykę zarówno dla siebie, dla żony, dla córki, dla Isabelle Adjani czy Vanessy Paradis a także dla Catherine Deneuve, więcej tu. Wystąpili razem w filmie ,,Canon 70”z 1968 roku.
źródło: wwww.telegraph.co.uk/ Serge Gainsbourg i Catherine Denueve
Jest autorem muzyki filmowej. Nagrał 24 albumy, licząc od 1958 roku do 1989. W wieku 53 lat przeżywa pierwszy zawał. Na szpitalnym łóżku, żąda aby przenieść mu papierosy, bo według niego, one przyniosą mu szybsze wyzdrowienie a także koc z domu mody Hermes. Od nałogu nikotynowego, o mały włos, nie stracił wzroku. Zmarł 2 marca 1991 roku, na zawał.
źródło:www.pinterest.com/ Jane Birkin

Sukces torebki Birkin, czyli najlepiej sprzedającej się torby damskiej na świecie, jest prosty. Otóż młoda Jane uwielbiała podróżować wraz ze swoim koszykiem wiklinowym. W samolocie nie był jednak zbyt praktyczny. Podczas wspólnego lotu, dyrektor domu mody Hermes, Jean Louis Dumas, zapytał młodą gwiazdę o jej wymarzoną torebkę ze skóry.
źródło: www.pinterest.com/ Jane Birkin, torebka Birkin i paparazzi

Model Birkin jest na tyle uniwersalny, że nigdy nie wychodzi z mody. Pasuje do wszystkiego. Ponadto jest owiany legendą a to podnosi jego wartość rynkową. Z sentymentu do biznesu...droga prosta.  Nie tylko dla fanów Birkin, ale przede wszystkich dla wielbicieli klasyki.

niedziela, 26 listopada 2017

Louis de Funès najlepszym francuskim komikiem

Louis de Funès, najsłynniejszy żandarm świata. Prywatnie, nieśmiały i bogobojny. Na planie filmowym, wulkan energii i tytan pracy. Urodził się 31 lipca 1914 roku w hiszpańskiej rodzinie.Właściwie nazywał się Louis Germain David de Funès de Galarza. Pochodził z arystokratycznej ale biednej rodziny. Sam dorobił się jednak prawdziwej fortuny, w tym ⅓ majątku oddał Kościołowi Katolickiemu. Zmarł we Francji, w 1983 roku. Zagrał w ponad 130 filmach, część z nich przyniosła mu międzynarodową sławę jako najlepszego francuskiego komika wszech czasów.
źródło: www.pinterest.com
Od biedy do sławy


Jego rodzice, postanowili wyemigrować do Francji, w poszukiwaniu lepszej przyszłości. Louis był najmłodszy z trójki rodzeństwa. Uwielbiał zajmować się ogrodem i łowić ryby.Wyhodował nawet pomarańczową różę, którą nazwał swoim imieniem. Jako młody chłopak nie został przyjęty do wojska, ze względu na swoją posturę- niski wzrost i wagę. W wieku 24 lat, żeni się, ale to małżeństwo nie przetrwało próby czasu. Narodzi się syn, którym Louis nie będzie chciał utrzymywać kontaktu. Wybucha druga wojna światowa, Louis, mimo wcześniejszych zarzutów, zostaje wezwany do armii. Umiera jego brat, co źle na niego wpływa. Poszukuję swojej drogi. W 1942 r. rozpoczyna naukę w szkole teatralnej. Poznaję swoją drugą żonę, z którą zamieszkuje w Paryżu. Rodzą mu się dwaj synowie. Na początku kariery otrzymywał rolę drugo- lub trzecioplanowe. Współpraca z grupą teatralną przyniosła mu rozgłos, krytycy zaczynają dostrzegać jego talent do rozśmieszania. Otrzymuję nagrody.

Międzynarodowy sukces

W 1954 roku, otrzymuję rolę pierwszoplanową we francusko-włoskiej komedii: ,,Ach! Te kobietki”. Wciela się w postać inspektora policji, który prowadzi śledztwo w sprawie pewnej odważnej sztuki teatralnej.W celu zebrania odpowiedniego materiału dowodowego, wciela się w postać aktora. Co więcej podoba mu się to na tyle, że ciężko mu wrócić do poprzedniej profesji.
źródło: www. filmweb.pl 
,,Fantomas” pochodzący z 1964 roku, okazał się sukcesem kasowym. Nakręcono dwa kolejne filmy, będące kontynuacją przygód odważnego Juve, komisarza policji. Z kolei, postać Fantomasa, to niebezpieczny przestępca, który chce utrzeć nosa policji. Jednak czwarta cześć nie powstała, gdyż Louis nie zgodził się na niskie, jego zdaniem, wynagrodzenie. Nie chciał grać także, postaci drugoplanowej. W filmie występuje także młoda francuska aktorka Mylene Demongeot.
źródło: www. mylene-demongeot.listal.com
żródło: www.mylene-demongeot.fr/ Kadr z filmu ,,Fantomas"

Louis de Funès jako Ludovic Cruchot

W tym roku, powstały także takie komedie jak: ,,Wąchać kwiatki od spodu”oraz ,, Żandarm z St. Tropez”.
źródło: www.pinterest.co.uk/ Kadr z filmu ,, Żandarm z St. Tropez"
W 1965 roku: ,,Fantomas powraca” a następnie w 1967 roku ,,Fantomas kontra Scotland Yard”. W tym ostatnim, komisarz francuskiej policji ma pokonać przestępcę, który zażądał od brytyjskiej mafii podatku od życia. Wszystkie serie są utrzymane w komediowej konwencji.
źródło: www. pinterest.com/ Kadr z filmu ,, Fantoma kontra Scotland Yard"
W 1966 roku, zagrał w najbardziej kasowej komedii francuskiej: ,,Wielki włóczęga”. Obraz był nominowany do Oscara. Claude Gensac, aktorka, która wcieliła się w filmową rolę żony żandarma. Nazywał ją swoją duszką.
źródło: www.wiadomości.gazeta.pl/ Louis ze swoją filmową żoną
Wystąpili razem w dziewięciu produkcjach. Louis zarobił tyle, że odkupił od rodziny swojej prawdziwej żony, zamek nad Loarą. W 1968 roku przezabawny obraz ,,Żandarm się żeni” a w 1970 r, kontynuacja przygód i film ,,Żandarma na emeryturze”.
źródło: www.pinterest.com/ Kadr z filmu ,, Żandarm się żeni"
W latach 70-tych grywał w teatrach. Odznaczony przez ówczesnego prezydenta Francji. W 1970 roku daje popis swoich umiejętności komediowych w ,,Człowieku orkiestrze”. Narzucił sobie tak duże tempo pracy, że dostał zawału.
źródło: www.telemagazyn.pl/ Kadr z filmu ,, Człowiek orkiestra"
Powrócił do kina, w 1976 roku w obrazie ,,Skrzydełko, czy nóżka”, który odniósł spory sukces. Występuje tutaj jako znawca kuchni najwyższych lotów, redagując przewodnik po najlepszych francuskich restauracjach. Przyjdzie mu walczyć z barami typu fast-food oraz właścicielem fabryki sztucznych kurczaków i nie tylko. Zabawna komedia, ale jakże realna, biorąc pod uwagę wysyp niezdrowej żywności w latach 80 i 90 tych, biorąc pod uwagę różne szerokości geograficzne.
źródło: www.telemagazyn.pl/ Kadr z filmu ,,Skrzydełko czy nóżka"
W 1978 roku, powstaje obraz ,,Żandarm i kosmici’’, w którym Louis jest scenarzystą. W tym także roku gra główną rolę ,,Przygodach rabina Jakuba”, mimo zabawnej formy, obraz pokazuje czym jest tolerancja, ksenofobia i rasizm.
źródło: www.fdb.pl/ Kadr z filmu ,,Żandarm i kosmici"

źródło: www.20minutes.fr /Kadr z filmu ,, Przygody rabina Jakuba"
W 1980 roku, wyreżyserował film oparty na sztuce Moliera: ,,Skąpiec”. Doznaje kolejnego zawału. Następnie w 1982 roku, występuje w szóstym filmie ukazującym perypetie żandarma Ludovica Cruchota, zatytułowanym: ,,Żandarm i policjantki”.
źródło: www.wp.pl/ ,,Żandarm i policjantki" 

Louis nie przeżywa trzeciego zawału. Wcześniej umiera także reżyser filmu: Jean Girault.  Nie zrealizowali już pomysłu na kolejny i ostatni już film z serii przygód żandarma, który miał być zatytułowany: ,,Żandarm nad Waterloo” i miał spotkać się, na skutek przeniesienia w czasie, z Napoleonem Bonaparte.