piątek, 28 października 2016

Menopauza coraz wcześniej

W Europie menopauza dotyka coraz młodszych kobiet. Jeśli kiedyś pojawiała się u kobiet dojrzałych, między 46 a 52 r. ż., to teraz dotyka już kobiet w wieku około 35-40 lat. Są to oczywiście rzadki przypadki, ale ich ilość rośnie z roku na rok. Naukowcy podejrzewają, iż to właśnie zanieczyszczenie środowiska, stosowanie hormonów, jak i konserwantów w produkcji żywności a także stres, choroby (nadczynność jak, i niedoczynność tarczycy, nowotwory)  i sposób ich leczenia oraz geny mają decydujące znaczenie w tym przypadku. Premenopauza to kilkunastoletni czas przed menopauzą, gdy jajniki stopniowo produkują coraz mniej estrogenów, potrzebnych do owulacji, jak i do wystąpienia comiesięcznych krwawień. Początkowo są to nieregularności a także inne objawy, aż do momentu, w którym ilość estrogenów jest niewystarczająca do wyścielenia błony śluzowej macicy i dlatego okres zanika. Menopauza to ostatnia miesiączka w życiu kobiety. Postmenopauza to czas, w którym organizm jest już przyzwyczajony do innych stężeń hormonów, które aż do 70 r.ż. stopniowo zmniejszają się.
fot. by me

Objawy zbliżającej się menopauzy:

  • nieregularny i bolesny okres, czasem bardzo skąpy, innym razem obfity (może także taki być w przypadku PCOS, niedoczynności tarczycy, depresji, cukrzycy i innych schorzeń)
  • duszności, uderzenia gorąca, poty nocne (mogą także wynikać z nerwicy lub depresji)
  • utrata masy kostnej prowadząca do osteoporozy (nieodpowiednia dieta i brak aktywności fizycznej także do niej prowadzi)
  • bóle w krzyżu (mogą być także oznaką chorób zwyrodnieniowych)
  • migrena
  • żylaki kończyn dolnych
  • wypadanie włosów i utrata jędrności skóry (zła dieta, stres)
  • obniżenie nastroju, prowadzące do depresji i nerwicy
  • osłabienie popędu płciowego
  • suchość narządów rodnych
  • przybieranie na wadze lub utrata masy ciała
  • zwiększenie ryzyka chorób krążenia, serca

Sposoby leczenia:

Lekarze-ginekolodzy proponują wtedy hormonalną terapię zastępczą, która uzupełnia postępujące niedobory. Nie jest to leczenie pozbawione ryzyka. Zazwyczaj powoduje skutki uboczne jak: zatrzymywanie wody w tkankach, tycie lub chudnięcie, migreny, zaburzenia krążeniowe, zwłaszcza zakrzepica żył głębokich oraz zawały serca i udary mózgu. Badania wykazały, że podnosi ryzyko wystąpienia chorób nowotworowych, głównie narządów rodnych. Leki hormonalne działają także na psychikę, powodując często depresję.

Kobiety, które nie chcą lub nie tolerują sztucznych hormonów, mogą się wspomóc preparatami roślinnymi. W ich składzie najczęściej występują takie fitoestrogeny jak: soja (izaflawony sojowe), len  (ligniany lniane), koniczyna czerwona (izoflawony), chmiel (8- prenylnaryngenina). Ten ostatni to najbardziej aktywny fitoestrogen, który dodatkowo zapewnia prawidłową ochronę komórek przed stresem oksydacyjnym. Na rynku jest kilkanaście produktów dostępnych zarówno w aptekach, jak i w sklepach zielarskich. Ich działanie polega na zrównoważeniu niedoboru estrogenów w organizmie kobiet bez skutków ubocznych ich chemicznych odpowiedników.

Inne metody na menopauzę

Lekarze proponują umiarkowany wysiłek fizyczny co najmniej 3 razy w tygodniu po 30 minut. Może to być spacer, jazda na rowerze, pływanie, taniec, gimnastyka czy coraz bardziej popularniejsza joga. Do diety warto włączyć czarną fasolę i soczewicę, ziarna sezamowe, orzechy włoskie i ziemne, brązowy ryż, owies, jęczmień, jabłka, wiśnie, śliwki, seler, pietruszkę, buraki.Warto ograniczyć: alkohol, kawę i papierosy. Te ostatnie zmniejszają stężenie estrogenu we krwi.

Mniej znanymi, a bardzo skutecznymi ziołami są: żeń-szeń syberyjski (likwiduje stres  fizyczny i emocjonalny), werbena (wykazuje działanie uspokajające), szałwia i pochrzyn dziki (likwiduje nadmierne pocenie i uderzenia gorące), lawenda i lukrecja (regulują gwałtowne wahania hormonalne), serdecznik (skuteczny na palpitacje serca), głóg i bylina pospolita (zmniejszają napady gorąca i chronią serce) oraz rdest wielkokwiatowy (działanie wzmacniające). Pomocna okaże się także witamina E, cynk oraz magnez i witaminy z grupy B oraz wapń i witamina D. Zazwyczaj zioła, nie działają od razu, należy oczekiwać efektu po kilku dniach lub tygodniach a nawet miesięcach regularnego stosowania.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz