niedziela, 15 stycznia 2017

Jak być odważnym?

Nieśmiałość jest oceniana negatywnie, nie tylko przez społeczeństwo, ale także przez osoby mało odważne. Nieśmiali często mają problem z odnalezieniem się w dużej grupie osób. Wykazują zahamowania w kontaktach międzyludzkich. To przekłada się na ich miejsce na rynku pracy, czy na udane życie osobiste.


Świat nigdy nie będzie jednolity. Obok nas będą żyć zarówno osoby odważne, jak i nieśmiałe. Dla każdego jest miejsce. Jak pisał pisarz włoski Vittorio Alfieri ,,Dowodem odwagi nie jest umrzeć, lecz żyć”. Każdy z nas jest po coś. Każdy z nas jest tak samo ważny.  Dla równowagi we wszechświecie muszą istnieć różnice.

Osoby nieśmiałe często odmawiają przyjęcia dobrej oferty pracy, nie z powodu braku umiejętności, ale raczej ze strachu przed osądami innych. Nieśmiali za bardzo przejmują się zdaniem innym poprzez niską samoocenę i brak asertywności. Nie potrafią walczyć o swoje zdanie, miejsce w pracy, czy w życiu. Wolą odmówić, niżeli narazić się na niedogodności. Pokonując zahamowania, mogliby więcej osiągnąć.

W życiu prywatnym brak odwagi skutkuje tym, że nie zawsze są z tą osobą, z którą chcieliby być. A jeśli już im się to uda, przez zahamowania nie mogą się otworzyć (znów odzywa się niska samoocena) i tworzyć bardziej satysfakcjonującego związku. Zdarza się czasem, że to miłość sprawia, że stają się odważni. Otwierają oczy, nie bacząc na opinie otoczenia, robią to, co chcą. I to jest ich sukces.

Według  Marka Twaina: “ Odwaga to panowanie nad strachem, a nie brak strachu”


Osoby nieśmiałe, to często osoby zalęknione. Boją się otworzyć, pokazać, jacy są naprawdę. I nawet wywyższają odważnych (w ich oczach przede wszystkim), i zazdroszczą im. Niepotrzebnie, nawet śmiały człowiek czasem się boi.


Jak pisał przed wiekami Eurypides: ,,Odwagi można się nauczyć”.  


Nieśmiali są bardzo często pesymistami, a podstawą odwagi jest właśnie optymizm. Zaprzepaszczają swoje szanse i patrzą, jak inni sobie poradzili. Wyrzucają sobie najmniejszy błąd. Nieśmiałość może być wadą, ale może być zaletą. Z drugiej strony nigdy nie jest za późno, żeby się z niej wyleczyć. Przykładem są piosenkarze, wielcy aktorzy. W wywiadach zwierzają się, że jako dzieci i nastolatkowie byli chorobliwie nieśmiali. W dorosłym życiu stanęli na największych scenach muzycznych, teatralnych, filmowych.  Nie osiągnęli tego nagle, metodą małych kroków pokonywali swoje uprzedzenia i strach przed byciem odważnym.


Pisarz hiszpański  Saaverda Miguel de Cervantes napisał, że to: ,,Odwaga niweczy pecha”

Nieśmiali bardzo często pod wpływem silnych przeżyć osobistych, odkrywają w sobie wielką siłę. Wyleczyli się z kompleksów poprzez ich zaakceptowanie. Pokonując szereg trudności w życiu, w końcu mogą o sobie powiedzieć, że są odważni. Gdyby nie byli, nie doszliby tam, gdzie teraz są.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz