niedziela, 15 stycznia 2017

Jak być odważnym?

Nieśmiałość jest oceniana negatywnie, nie tylko przez społeczeństwo, ale także przez osoby mało odważne. Nieśmiali często mają problem z odnalezieniem się w dużej grupie osób. Wykazują zahamowania w kontaktach międzyludzkich. To przekłada się na ich miejsce na rynku pracy, czy na udane życie osobiste.


Świat nigdy nie będzie jednolity. Obok nas będą żyć zarówno osoby odważne, jak i nieśmiałe. Dla każdego jest miejsce. Jak pisał pisarz włoski Vittorio Alfieri ,,Dowodem odwagi nie jest umrzeć, lecz żyć”. Każdy z nas jest po coś. Każdy z nas jest tak samo ważny.  Dla równowagi we wszechświecie muszą istnieć różnice.


Osoby nieśmiałe często odmawiają przyjęcia dobrej oferty pracy, nie z powodu braku umiejętności, ale raczej ze strachu przed osądami innych. Nieśmiali za bardzo przejmują się zdaniem innym poprzez niską samoocenę i brak asertywności. Nie potrafią walczyć o swoje zdanie, miejsce w pracy, czy w życiu. Wolą odmówić, niżeli narazić się na niedogodności. Pokonując zahamowania, mogliby osiągnąć dużo więcej.

W życiu prywatnym brak odwagi skutkuje tym, że nie zawsze są z tą osobą, z którą chcieliby być. A jeśli już im się to uda, przez zahamowania nie mogą się otworzyć (znów odzywa się niska samoocena) i tworzyć bardziej satysfakcjonującego związku. Zdarza się czasem, że to miłość sprawia, że stają się odważni. Otwierają oczy, nie bacząc na opinie otoczenia, robią to, co chcą. I to jest ich sukces.

Jak sobie z tym radzić?!
Według  Marka Twaina: ,,Odwaga to panowanie nad strachem, a nie brak strachu”

Osoby nieśmiałe, to często osoby zalęknione. Boją się otworzyć, pokazać, jacy są naprawdę. Wywyższają odważnych, a jednocześnie im zazdroszczą. Niepotrzebnie, nawet śmiały człowiek czasem się boi.


Jak pisał przed wiekami Eurypides: ,,Odwagi można się nauczyć”.  


Nieśmiali są bardzo często pesymistami, a podstawą odwagi jest właśnie optymizm. Zaprzepaszczają swoje szanse i patrzą, jak inni sobie poradzili. Wyrzucają sobie najmniejszy błąd.

Nieśmiałość może być wadą, ale może być zaletą. Z drugiej strony nigdy nie jest za późno, żeby się z niej wyleczyć lub po prostu właściwe ją wykorzystać. Przykładem są piosenkarze, wielcy aktorzy. W wywiadach zwierzają się, że jako dzieci i nastolatkowie byli chorobliwie nieśmiali. W dorosłym życiu stanęli na największych scenach muzycznych, teatralnych, filmowych. Nie osiągnęli tego nagle, metodą małych kroków pokonywali swoje uprzedzenia. Często prywatnie nadal pozostają nieśmiali. Nie przeszkodziło im to jednak osiagnąć sukces.


Pisarz hiszpański  Saaverda Miguel de Cervantes napisał, że: ,,Odwaga niweczy pecha”

Nieśmiali bardzo często pod wpływem silnych przeżyć osobistych, odkrywają w sobie wielką siłę. Wyleczyli się z kompleksów poprzez ich zaakceptowanie. Pokonując szereg trudności w życiu, w końcu mogą o sobie powiedzieć, że są odważni. Gdyby nie byli, nie doszliby tam, gdzie teraz są.