środa, 21 czerwca 2017

Sprawdź, czy nie cierpisz na ergofobię

Ergofobia, czyli lęk przed pracą, który wiążę się z ergazjofobią, czyli lękiem przed odpowiedzialnością. Osoby, których fobie nie dotyczą (choć w dzisiejszych czasach to do prawdy rzadkość) mogą nie zrozumieć osób ze stwierdzoną ergofobią. Zazwyczaj słyszymy o klaustrofobii (lęku przed zamkniętymi i ciasnymi pomieszczeniami) oraz agorafobii (lęku przed otwartą przestrzenią). Ergofobia może mieć słabe lub duże nasilenie. Zazwyczaj jej umiarkowane natężenie możemy odczuwać w niedziele wieczorem, gdy rano w poniedziałek trzeba iść do pracy ( zwłaszcza tej, której nie znosimy, i to z różnych przyczyn.)
fot.by me


Objawy są takie jak przy każdej fobii:
  1. Psychiczne (duży stres, napięcie, uczucie znużenia, obniżenie nastroju, depresja)
  2. Fizyczne (szybkie bicie serca, trudności ze złapaniem oddechu, duszności, nudności, biegunki, wymioty, uczucie wyczerpania)

Jakie są przyczyny  i skutki ergofobii:
Przyczyn może być wiele: wredny i nie ludzki szef, mobbing, molestowanie, intrygi koleżeńskie, szukanie kozła ofiarnego, wykorzystywanie czasowe, odpowiedzialność finansowa, straszenie zwolnieniem, wyśmiewanie, przezywanie, brak dialogu i pomocy ze strony innych pracowników. Nudna praca poniżej naszych kwalifikacji, może być, ale nie musi być przyczyną. Ciekawym zjawiskiem jest także tzw. ergofobia wtórna, gdy w pracy ulegliśmy wypadkowi lub praca przysparza nam wielu problemów zdrowotnych, w tym nasila przebieg chorób przewlekłych. Jeśli pracowanie zaczyna nam się kojarzyć z utratą lub pogorszeniem zdrowia, zaczniemy jej unikać i szukamy nowej, lepszej. Nie wszyscy tak postąpią, ale dla wielu osób z fobiami, ucieczka wydaje się być jedynym wyjściem. W przypadku lekkiej ergofobii można walczyć za pomocą sprawdzonego hobby czy też krótkich wyjazdów, pobytów w spa, które odstresują po ciężkim dniu, tygodniu, miesiącu, roku pracy. W przy silnej ergofobii, podjęcie pracy może być niemożliwe. Chory pozostaje bez pracy, bez środków do życia. Rodzina bądź partner może się od takiej osoby odwrócić. Dla reszty społeczeństwa jest leniem lub kimś: ,,psychicznym”, bo przecież normalni ludzie pracują.

Jak leczyć ergofobię?
  1. Psychoterapia (za pomocą psychoterapeuty, pacjent będzie miał możliwość poznania i zrozumienia źródła swoich lęków oraz metod ich łagodzenia bądź też ich usuwania, ale to może nie wystarczyć)
  2. Farmakologia (w silnych napadach lękowych, psychoterapia to za mało. Niezbędne są  leki anty-lękowe, działające doraźnie, lub stosowane w terapii ciągłej, o jej długości decyduje lekarz psychiatra)

Podsumowanie


Warto leczyć fobie, nie tylko ergofobię. Pozostawienie spraw takich, jakie są wiąże się z wieloma problemami zdrowotnymi, materialnymi i osobistymi. Osoba bez związku, bez rodziny, bez pracy, bez pieniędzy jest idealną ofiarą depresji. Po za tym, gdy cierpi dusza, to i ciało zaczyna chorować. Przez fobię można nabawić się wrzodów żołądka, problemów z jelitami, nadciśnienia czy też chorób serca, a także zaburzeń w funkcjonowaniu układu odpornościowego (ciągłe infekcje i alergie). Nie jest powiedziane, że fobię można raz na zawsze wyleczyć, ale można spróbować ograniczyć ją do takiego stopnia, by nie przeszkadzała w życiu zawodowym i osobistym.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz